Efektywność metody.

Dzień dobry wszystkim!✋✋
Dzisiaj chcemy Wam przedstawić badania nad efektywnością MRR.

Badania przeprowadzone w Polsce nad efektywnością metody ruchu rozwijającego, rzucają światło na skuteczność tej metody w pracy z małym dzieckiem pełnosprawnym i z niepełnosprawnością intelektualną.

Stosując Skalę Obserwacji Zachowania ustalono, że:

• Po półrocznym stosowaniu ćwiczeń z dziećmi w wieku 2-3 lat niemal dwukrotnie poprawiło się funkcjonowanie tych dzieci we wszystkich sferach (emocjonalnej, społecznej, poznawczej i ruchowej).
• Największy postęp zaobserwowano w reakcji na trudne ćwiczenia, nastrój, reakcji na bliski kontakt fizyczny, postawę kreatywną, przejawy lęku w zachowaniu, stosunek do innych dzieci oraz reakcję na dorosłego podczas zabawy. 
• U dzieci natomiast w wieku przedszkolnym lecz z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym funkcjonowanie w owych czterech sferach, po roku ćwiczeń, poprawiło się średnio o ok. 30%. 
• Szczególnie istotne postępy zanotowano w skalach: znajomości części ciała, reakcji na trudne ćwiczenia, ekspresji emocji, reakcji na pieszczoty oraz koncentrację uwagi.
• Wyniki badań pokazują, iż metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne wywarła najsilniejszy wpływ na sferę emocjonalną i motoryczną, ale również miały pozytywny wpływ na rozwój poznawczy i społeczny. 
• Zajęcia prowadzone tą metodą dają znaczne efekty m.in. podczas terapii dzieci jąkających się, z nadpobudliwością psychoruchową, dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi oraz z dziećmi w inny sposób odchylonymi od normy.

Efektywność metody Weroniki Sherborne we wspomaganiu rozwoju małych dzieci z domu dziecka (badania £. Lubianiec, 1991, badania M. Lisieckiej, 1991):

Uogólniając wyniki badania uzyskane przy użyciu Skal Obserwacji Zachowania, a także na podstawie prowadzonych obserwacji, można stwierdzić, że: 

• Terapia ruchowa prowadzona metodą W. Sherborne wywarła najsilniejszy wpływ na sfery: emocjonalną i motoryczną. 
• Podczas zajęć dzieci wyrażały wiele różnorodnych emocji pozytywnych, jak zadowolenie, radość z wykonywanych ćwiczeń ruchowych, śmiech wywołany komizmem sytuacji, odprężenie. 
• Zajęcia prowadzone metodą W. Sherborne wpłynęły także pozytywnie na rozwój poznawczy w zakresie lepszej orientacji w schemacie własnego ciała, rozwoju wyobraźni, pomysłowości dzieci. 
• Wpłynęły również na rozwój społeczny, ucząc nawiązywania kontaktu z drugą osobą, wytwarzając pozytywny stosunek do innych dzieci i do dorosłego podczas wspólnych zajęć. 
• Terapia ruchowa W. Sherborne pozwała uświadomić rodzicom i terapeutom oraz wszystkim, którzy zajmują się dzieckiem upośledzonym umysłowo, konieczność realizacji podstawowych potrzeb psychicznych dziecka; umożliwia zaspokojenie wielu z nich dzięki dużej swobodzie w doborze odpowiednich ćwiczeń i podążaniu za inicjatywą dziecka. Dlatego dziecko w tym programie wspomagania rozwoju i terapii może być nie tylko „aktorem", ale i „autorem". 

Więcej na ten temat możecie doczytać w książkchach: 

-Bogdanowicz M, Kisiel B., Przasnyska M., Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka, Warszawa 1992; 

-Sherborne W., Ruch rozwijający dla dzieci, Warszawa 2006. 

Trzymajcie się ciepło, pozdrawiamy!😘😘

Bibliografia:

• Rafał Płocharczyk- artykuł: "Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne jako metoda wspomagająca rozwój dziecka".
• M. Bogdanowicz, B. Kisiel, M. Przysnackiej, Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka, Wydawnictwo szkole i pedagogiczne, Warszawa, 1997.